ଗରିବ ବ୍ରାହ୍ମଣ
ଗୋଟିଏ ଗାଁରେ ଏକ ଗରିବ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପରିବାର ରହୁଥିଲେ।
ସେ ତାଙ୍କର ଗୋଟିଏ ଝିଅ, ଗୋଟିଏ ପୁଅ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀଙ୍କ ସହ ଏକ ଛୋଟ
କୁଟୀରରେ ରହୁଥିଲେ।
ସେ ବହୁତ ଅଳସୁଆ ଥିଲା। ସେ ଦାରିଦ୍ରତା ପାଇଁ ସର୍ବଦା ପୂର୍ବପୁରୁଷଙ୍କୁ ଦାୟୀ କରୁଥିଲା। ସେ ପ୍ରତିଦିନ
ସକାଳେ ଏକ ସଫା ବ୍ୟାଗ୍ ନେଇ ନିକଟସ୍ଥ ଗ୍ରାମକୁ ଯାଉଥିଲା ।
ସେ ପ୍ରତିଦିନ ଖାଇବା ପାଇଁ ପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ଚାଉଳ ସହିତ ଘରକୁ ଫେରୁଥିଲା ।
ଦିନେ ପ୍ରବଳ ଝଡ ତୋଫାନ୍ ପ୍ରବାହିତ ହେଲା ଏବଂ ତାଙ୍କର ଛୋଟ କୁଡିଆଟି ଭାଙ୍ଗିଗଲା ।
ସେ କାନ୍ଦିଲI ଏବଂ ଭଗବାନଙ୍କୁ କହିଲI ଯେ "ହେ
ଭଗବାନ ତୁମେ ମୋ ସହିତ କାହିଁକି ଦୟା କରୁନାହଁ"?
କିନ୍ତୁ କିଛି ସମୟ ପରେ ସେ ଭାବିଲI ଯେ ମୁଁ କାହିଁକି ମୋର
ପୂର୍ବପୁରୁଷ ଏବଂ ଭଗବାନଙ୍କୁ ଦାୟୀ କରୁଛି?
ମୁଁ ସମସ୍ତ ତ୍ରୁଟି କରିଛି, କାରଣ ମୁଁ ଭିକ ମାଗିବା ବ୍ୟତୀତ ଅନ୍ୟ କିଛି କରି ନାହିଁ | ଯଦି ମୁଁ କିଛି କାମ କରିଥାନ୍ତି,
ତେବେ ଏହି ଦିନ ଆସି ନଥାନ୍ତା | ତା’ପରେ ସେ ତାଙ୍କ ପରିବାରର ସାହାଯ୍ୟରେ ଘରର ପୁନଃ ନିର୍ମାଣ କାର୍ଯ୍ୟ
ଆରମ୍ଭ କଲI | ମୂଳଦୁଆ ପାଇଁ ତାଙ୍କ ଘର ଖୋଳିବା ସମୟରେ ସେ ଏକ ଅଳଙ୍କାର ଭର୍ତ୍ତି ବାକ୍ସ ପାଇଲI
ଯାହା ତାଙ୍କ ଘର ଭିତରେ ମାଟି
ତଳେ ରଖାଯାଇଥିଲା |
ଏହି ଅଳଙ୍କାର ବାକ୍ସ ଦେଖି ସେ ବହୁତ ଖୁସି ହେଲI |
" ଅଳଙ୍କାର ବାକ୍ସକୁ ତାଙ୍କ ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନେ ରଖିଥିଲେ। ଏହି ସୂଚନା ଗରିବ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଜଣା ନଥିଲା।
ସେ ବହୁତ ଅଳସୁଆ ଥିଲI, ସେଥିପାଇଁ ଏହି ଗରିବ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପିତା ମୃତ୍ୟୁ ପୂର୍ବରୁ ଏହି ଅଳଙ୍କାର ବାକ୍ସ
ବିଷୟରେ କହି ନଥିଲେ। ତାଙ୍କ ପିତା ଭାବିଥିଲେ ଯେ ଯେତେବେଳେ ବି ତାଙ୍କ ପୁଅ ଅନୁଭବ କରିବ
ଏବଂ ନିଜେ କାମ ଆରମ୍ଭ କରିବ, ସେତେବେଳେ ସେ ନିଜେ ଏହି ଜୁଏଲାରୀ ବାକ୍ସକୁ ସହଜରେ ଖୋଜିକି
ପାଇଯିବ। ”
ଏହା ପରେ ସେ ଗରିବ ବ୍ରାହ୍ମଣ କିଛି ମୂଲ୍ୟବାନ ଅଳଙ୍କାର ବିକ୍ରୟ କରି ନିଜ ପରିବାର ପାଇଁ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଘର ତିଆରି
କଲI | ସେ ଭଗବାନ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପୂର୍ବପୁରୁଷମାନଙ୍କୁ "ଧନ୍ୟବାଦ" କହି ନିଜ ପରିବାରର ରକ୍ଷଣାବେକ୍ଷଣ
ପାଇଁ ଏକ ବ୍ୟବସାୟ ଆରମ୍ଭ କଲI | ସେ କହିଥିବା କଥା ପାଇଁ ଭଗବାନ୍ ଏବଂ ନିଜର ପୂର୍ବପୁରୁଷଙ୍କ
ଠାରୁ କ୍ଷମା ମାଗିଲା ।
ସେହି ଦିନ ପରଠାରୁ ସେ ଭିକ ମାଗିବା ପାଇଁ ଗଲIନାହିଁ ଏବଂ ଖୁସିରେ
ଜୀବନ ବିତାଇଲI |
କାହାଣୀରୁ କଣ ଶିଖିଲେ - ନିଜର କାମ ପାଇଁ
ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ କେବେ ଦୋଷ ଦିଅ ନାହିଁ, ନିଜର କାମକୁ ନିରନ୍ତର ଭାବରେ କର, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ତୁମେ ଦିନେ ସଫଳତା ପାଇବ | ତୁମେ ଯେକୌଣସି କାମ
ଆରମ୍ଭ କରିବା ପୂର୍ବରୁ ସର୍ବଦା ସକାରାତ୍ମକ ଚିନ୍ତା କର |
ଲେଖକ-ପ୍ରିୟରଂଜନ ମିଶ୍ର
